10
MNiSW
 
 

Znaczenie kontroli objawów: samoregulacja u dzieci chorych na cukrzycę typu 1 i astmę

Joanna Fryt 1,  
 
1
Department of Psychology, Pedagogical University, Cracow
2
Department of Health Psychology, Jagiellonian University, Cracow
Studia Psychologiczne 2014;52(3):5–18
Data publikacji: 19-02-2016
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Kontrola objawów w takich chorobach przewlekłych jak cukrzyca typu 1 i astma może być powiązana z samoregulacją w negatywny lub pozytywny sposób. Celem artykułu jest ukazanie związków między kontrolą objawów a zdolnościami samoregulacyjnymi dzieci (m.in. hamowaniem zachowania, przełączaniem, planowaniem i monitorowaniem oraz kontrolą emocji). Dzieci chore są porównywane ze zdrowymi rówieśnikami oraz dziećmi z ADHD. Rodzice dzieci chorych na cukrzycę, z historią ostrych stanów hipo- i hiperglikemii oraz wyższym poziomem hemoglobiny glikowanej oraz rodzice dzieci, u których objawy astmy są gorzej kontrolowane, intensywniej leczone i występują ostre ataki duszności, oceniają ich zdolności regulacyjne niżej niż rodzice dzieci zdrowych, wyżej jednak niż rodzice dzieci z ADHD. Dzieci chore na cukrzycę z niskim poziomem hemoglobiny glikowanej oceniają swoje zdolności w zakresie regulacji zachowania wyżej niż ich zdrowi rówieśnicy.
Skopiuj link
Udostępnij
 
 
eISSN:2300-8520
ISSN:0081-685X