10
MNiSW
 
 

Znaczenie cech unikatowych i wspólnych w bezpośrednich ocenach porównawczych. Analiza procesów uwagowych z wykorzystaniem okulografu

 
1
SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny
Studia Psychologiczne 2014;52(4):37–50
Data publikacji: 19-02-2016
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Prezentowane badanie dotyczy roli standardu porównań w procesie dokonywania bezpośrednich porównań typu „X w porównaniu do Y”, gdzie X jest obiektem porównywanym, zaś Y stanowi standard porównań. W badaniu wykorzystana została technika umożliwiająca śledzenie ruchu gałek ocznych, co pozwoliło na bezpośrednią obserwację wzorców uwagowych w trakcie dokonywania porównań. Przedmiotem weryfikacji były dwa alternatywne przewidywania: standard porównań jest lekceważony w trakcie dokonywania sądów porównawczych (koncepcja fokalizmu) versus oceny obiektu porównywanego są dokonywane w kontekście standardu porównań (model anulowania-ogniskowania). Czterdziestu czterech studentów proszono o porównywanie dwóch promotorów pracy magisterskiej. Do porównania wykorzystano pary opcji: pary zróżnicowane pozytywnie (pary opcji, które podzielały cechy negatywne, a różniły się cechami pozytywnymi) oraz pary zróżnicowane negatywnie (podzielały cechy pozytywne, a różniły się cechami negatywnymi). Opisy promotorów były prezentowane na monitorze komputera (opis promotora A po lewej stronie, natomiast opis promotora B po prawej stronie). Przedmiotem pomiaru był procent fiksacji na cechach unikatowych oraz wspólnych obiektu porównywanego i standardu porównań. Zgodnie z modelem anulowania-ogniskowania wyniki badania pokazały, że standard porównań nie jest lekceważony w procesie dokonywania sądów porównawczych. Wykorzystanie okulografu pozwoliło też analizę procesów uwagi w kolejnych etapach dokonywania wyboru.
Skopiuj link
Udostępnij
 
 
eISSN:2300-8520
ISSN:0081-685X